PKN
Protestantse gemeente te 's-Heer Hendrikskinderen
 
Diversen Diversen
Vrijwilligersavond van de Protestantse Gemeente
's – Heer Hendrikskinderen.



 
Na een wervende uitnodiging door de kerkenraad met op het programma gezelligheid, een leuk verrassingsonderdeel en de belofte dat we niet met lege handen naar huis zouden gaan, gingen wij op dinsdagavond 10 april tegen half acht, ter kerke.
 
Wat ons direct al opviel was de grote zwarte bestelbus die voor de ingang stond en jawel hoor, binnen was het een gezellige drukte: de stoelen waren in een kring gezet en voor elke stoel stond een djembé voorzien van een fleurig kleedje.
Na het drinken van een kopje koffie of thee, met iets lekkers erbij werden we uitgenodigd achter een djembé te gaan zitten, het kleedje bleek een sjaaltje met muntjes te zijn, wat we om ons heen konden draperen, ter verhoging van de feestvreugde.
 
Onder de deskundige leiding van de djembé groep: “Drum4fun” leerden we al snel het basisritme te drummen, daarna werd het wat moeilijker, maar door de aanmoedigingen van onze begeleiders en het enorme plezier, wat me met elkaar hadden, werd het een gezellig gebeuren.
 
De feestvreugde kreeg zijn hoogtepunt toen, na een wervelende dans van de dames, ook de heren op de dansvloer hun kunsten vertoonden, door onderdoor de “Limbo” te dansen.
Daarbij wonnen de beide kosters Adri en Henk de eerste prijs. Het kosterschap houdt je soepel. Er werd door familie enthousiast filmpjes en foto’s gemaakt.
 
Fijn dat er zoveel vrijwilligers van deze goed verzorgde avond konden genieten, ook fijn dat zowel de jonge mensen, als ook de oudgedienden meededen en plezier hadden.
Geweldig dat we daarna allemaal bijdroegen aan het opruimen en weer in orde maken van de kerkzaal. Hulde en dank aan de organisatie, vooral aan Lia en Madeleine, voor deze onvergetelijke avond.
We gingen daarna met een vrolijk hart en een fleurig tasje in de hand naar huis.
Verslag door Ank.


Gezinsdienst Palmpasen
Vanuit de commissie erediensten kwam het voorstel om weer eens een gezinsdienst te organiseren in samenwerking met de school. Uiteindelijk is er voor gekozen om deze gezinsdienst plaats te laten vinden op Palmpasen. De kinderen hebben de vrijdag voor Palmpasen op school een Palmpasenstok mogen maken. Compleet met snoepjes en chips, groene takjes, crêpepapier en versieringen zoals stickers. Er is door de kinderen met veel enthousiasme heel hard gewerkt aan de Palmpasen stokken. De kinderen uit de oudste groepen mochten er voor kiezen om zelf geen stok te maken en alleen de kleinere kinderen te helpen met het maken. Toch waren er nog verrassend veel oudere kinderen die toch nog zelf een stok wilden maken! Het resultaat mocht er dan ook zijn. Er zijn echt hele mooie stokken gemaakt.
Op Palmpasen zelf werden de kinderen om 9.50 u. verwacht bij de consistorie van de kerk. Ze mochten hun Palmpasenstok daar ophalen en toen het 10.00 u. was, mochten de kinderen in één grote optocht met hun stokken buitenom de kerk lopen door de grote deuren aan de voorkant naar binnen.
Het was een mooi zicht om de kinderen binnen te zien komen met hun versierde stokken. Alle kinderen mochten voorin de kerk zitten en toen is de dienst begonnen. Het was een mooie, gezellige dienst veelal gericht op de kinderen. Zo was de eerste lezing uit de bijbel voor gewone taal en de tweede lezing uit een kinderbijbel. Ook hebben we o.a. opwekkingsliederen gezongen die de kinderen op school ook hebben geleerd. Na afloop mochten alle kinderen uiteraard hun Palmpasenstok mee naar huis nemen en nog een broodhaantje als bonus.
Hartelijke groet,
Madeleine Cijsouw
 

















Restauratie kerktoren en onderhoud kerkgebouw
Wethouder Loes Meeuwisse heeft dinsdag 21 november 2017 de haan en het kruis van de kerktoren weer terug geplaatst.
Het vormde de officiële afronding van de opknapbeurt die de toren onderging.
Veel loszittend voegwerk en de houtconstructie werden hersteld en de windhaan, bol en de wijzers van het uurwerk zijn opnieuw verguld.
De kerk aan het Plein dateert uit 1810 en werd gebouwd op de fundamenten van een ouder middeleeuws kerkje.
De toren die eigendom is van de gemeente dateert uit 1440.
In verband met de opkapbeurt stond de kerktoren de afgelopen maanden in de steigers.
Vanaf heden worden de steigers weer geleidelijk verwijderd, zodat de toren weer vol in het zicht komt te staan.


Het Dr. Jan Koopmanspad
Goes heeft sinds twee jaar zijn “Ds. W.H. van der Vegtplein”, waaraan de Vredeskerk ligt. Op 4 mei van dit jaar hopen wij een pad bij de kerk van ’s-Heer Hendrikskinderen de naam te geven van “Dr. Jan Koopmanspad”. Daarmee zijn twee bevriende predikanten, beiden leiding gevend in hun afwijzing van het nazisme en beiden in de oorlog omgekomen, nu ook beiden vernoemd. Jan Koopmans was van 1931 tot 1938 predikant in ’s-Heer Hendrikskinderen. Hij kwam van Elkerzee, zijn eerste gemeente, en hoopte hier, behalve verbondenheid met een gemeente, ook tijd te vinden voor studie. Op beide fronten vond hij wat hij zocht. Zijn hier geschreven proefschrift werd in 1983 heruitgegeven en wordt nog steeds gelezen. De genegenheid tussen hem en de gemeente was wederzijds. “Waarom ben ik er toch vandaan gegaan?” schreef hij nog enkele jaren na zijn vertrek aan een vriend. En toen in november 1940 zijn anonieme brochure “Bijna te laat” verscheen, waarin hij indringend waarschuwde tegen de bedoelingen van de bezetter met de Joden, herkenden bewoners van zijn oude dorp aan inhoud en stijl onmiddellijk hun oude dominee. Als je de verzuchting in de brief aan zijn vriend opvat als een echte vraag, dan is die wel te beantwoorden: Koopmans was een man van zulk formaat gebleken, dat hij in die kritieke jaren op centrale plaatsen moest worden ingezet. Eerst als studiesecretaris van de Nederlandse Christenstudentenvereniging en later als predikant in Amsterdam bereikte hij velen en was hij goed bereikbaar. Wat hij te bieden had, was vooral: een groot inzicht in de strekking van de bijbelse boodschap, niet vertroebeld door ingeburgerde misvattingen en stichtelijkheden; in dat verband een diep besef van de betekenis van Israël in Gods zelfopenbaring; de kunst dat alles ten goede te doen komen aan de prediking, onder meer via krachtige preekschetsen;  een diepe verbondenheid met de reformatorische traditie, vooral met Calvijn; banden met de belangrijkste theologische en kerkelijke stroming van dat moment, waarmee hij in één front stond tegenover het nazisme; en vooral een grote geloofsmoed. Zijn stelregel was: “Men moet op tijd de moed hebben, de moed opbrengen om te spreken en te handelen, ook als men helemaal niet moedig is.” Koopmans was zowel betrokken bij de officiële contacten van de kerken met de bezetter als bij illegaal werk. Hij heeft in Amsterdam veel kunnen doen voor Joden die onderduik of uitstel van deportatie via een doopbewijs zochten. Maar wat is “veel” in dit verband? Het zat Koopmans vooral dwars, dat hij zich zo moest inzetten – en natuurlijk, dat moest! – voor gedoopte Joden, dat het kon schijnen of de solidariteit met de Joden als zodanig er minder toe deed. En precies dat ging tegen alles in wat hij geloofde. Het moeten in Amsterdam jaren met veel bittere momenten zijn geweest. Geschokt was Koopmans ook door de dood van zijn Goese vriend: Ds. Van der Vegt kwam in september 1943 om bij een treinbeschieting bij Kapelle. Zelf werd Koopmans in maart 1945 op een onderduikadres geraakt door een verdwaalde kogel, afgevuurd bij een fusillade. Hij stierf enkele dagen later, nog geen veertig jaar oud. De schok was groot, blijkt in bewaarde theologenbrieven van die jaren.
Op 4 mei a.s. begint in ’s-Heer Hendrikskinderen de kleine plechtigheid van de onthulling van twee straatnaambordjes met “Dr. Jan Koopmanspad” om 18.45 uur, voor de kerk. Aansluitend is de jaarlijkse dodenherdenking. Een onderdeel is ditmaal een verhaal van ds. Niels den Hertog, bezig met een dissertatie over Jan Koopmans, over diens persoon en betekenis.
Ds. Max Staudt
 
Over de visitatie.
Op 27 juni waren bij ons op bezoek mevrouw C.P. de Bruijn en mevrouw ds. P.H. Couvée. Nadat we vooraf enige informatie over onze gemeente hadden gegeven, voerden zij gesprekken met de predikant, met de kerkenraad en met beiden samen. Bovendien was er gelegenheid voor gemeenteleden om vanuit hun perspectief te vertellen over sfeer en activiteiten in onze gemeente. Hiervan werd door enkelen gebruik gemaakt, die het wel een beetje jammer vonden dat zij weinig tijd kregen om een duidelijk beeld te geven – iets waar ze zich toch op hadden verheugd. Uit de verslagen die de visitatoren ons toezonden blijkt, dat goed over het voetlicht is gekomen: we zijn blij dat we het met elkaar rooien, al voelen we de vergrijzing en de moeite om ambtsdragers (diaconie!) te vinden – waar dan weer tegenover staat dat er een grote inzet is van veel vrijwilligers en dat het systeem van taakgroepen goed werkt. Van hun kant wijzen de visitatoren op de mogelijkheid van duo-ambtsdragers. Verder (zeggen zij) is het ambt niet alleen een opgave, het brengt je ook mooie dingen – misschien dat dat accent nog eens iemand over de streep trekt.
 
Over de visitatie in Saksen (1527-1528)
Hierover bericht Maarten Luther: “Lieve God, wat een ellende ben ik tegengekomen! De gewone man of vrouw, vooral in de dorpen, weet absoluut niets van het christelijke geloof en ongelukkig genoeg zijn veel predikanten volkomen onbekwaam en ongeschikt als leraar. Ze heten dan allemaal christenen, zijn gedoopt en ontvangen het heilig sacrament, maar kennen intussen het Onze Vader niet, noch de Geloofsbelijdenis of de Tien Geboden. Het gevolg is dat ze leven als onnozel vee of varkens zonder verstand. En ook al is het evangelie er nu weer, ze zijn vooral meesters in het misbruik maken van hun vrijheid.” Waar gaat het naartoe met de wereld?

 
terug
 
 
Nieuw

Aanvangstijdstip 
Kerstavondviering 

                                 De dienst begint om
                                          21.00 uur !!!


 
  meer
 
Agenda
 

 
 
 
Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.